26/8/2008
ŞİİR
 keşke bir nefeste beraber olup beraber ayrılsaydık hayattan:gökyüzüne merdiven dayasam yeryüzünden sana varmak için ışıklarını yaksam gecede semanın görkemine çıkıp sancılarımla tutsa ellerimden yıldızlar ışıldasa yoluma kurtulsam bu dünyadan ya da çeksem ellerinden alsam seni gurbetimden bahtıma dönsen ardından ağıtlar yaksam adaklar adasam dualar etsem kalmasa gayretim iki göz iki çeşme bağrım yanık ellerim açık ağlasam ahvalime tanrıdan seni dilesem seni yağdırsa yağmur niyetine toprağıma konsan damalasında gülüm olsan gülistan bağıma tek tomurcuk sen açsan yar baharında ben olsam yüreğim pırpır kanat açsam geldiğine dünyama kelebeğin olsam yaz kış dalına sen solmadan ben ölmeden yaşasak olmasa yeniden doğsak birbirimize kopmasa ellerimiz sonsuza kelepçe ve yazımızı baştan sona dek ikimiz yazsak mutluluğun kalemiyle ihtiyaçsız kara tahtasına dileklerimizi bembeyaz düşlesek hayatın bu kez duygularımız kenetlense yüreklerimizde beslenerek edebi aşkla bir solukta solusak acısıyla tatlısını karışık yaşamın tasından paylaşsak bir yürekte iki can olsak birbirimize yeterek bu defa ayrılmasak habersiz keşke bir nefeste beraber olup beraber ölseydik yalancı dünyadan BİR SOLUKTA TADIM |